Oncovet

Oncovet jest dostępny w dwóch głównych postaciach – tabletkach lub proszku.

Każda tabletka Oncovet zawiera L-glutaminę, ekstrakt z ostropestu plamistego, ekstrakt z granatu, ekstrakt z zielonej herbaty, kurkuminę, standaryzowany ekstrakt z pestek winogron oraz L-selenometioninę.

Proszek Oncovet II jest zalecany zarówno dla psów, jak i kotów w każdym wieku. Zawiera on białko serwatkowe, L-prolinę, L-lizynę, L-argininę, niacynamid, askorbinian sodu, witaminę D3, witaminę K3, kwas liponowy, glukonian magnezu oraz chelat metioniny z cynkiem. 

Oncovet Stangest jest wskazany jako środek wspomagający u psów i kotów z chorobami nowotworowymi, zwłaszcza u zwierząt poddawanych leczeniu przeciwnowotworowemu, u których występuje niedożywienie, zmęczenie, spadek apetytu lub obniżona tolerancja na konkretne terapie. 

Oncovet jest przydatny w łagodzeniu niektórych skutków ubocznych, takich jak łysienie, nudności i stany wyczerpania fizycznego, przyczyniając się jednocześnie do wzmocnienia układu odpornościowego i zmniejszenia ryzyka nawrotu choroby. 

W przypadku tabletek Oncovet zalecany schemat dawkowania to 1 tabletka 2 razy dziennie na każde 10 kg masy ciała. 

W przypadku proszku Oncovet II dawkowanie różni się w zależności od masy ciała. U zwierząt małych zaleca się 0,6 g na 2 kg masy ciała, 2 razy dziennie, a u zwierząt średnich lub dużych zaleca się 3 g na 10 kg masy ciała, 2 razy dziennie. 

W przypadku zwierząt ze stwierdzoną nadwrażliwością na którykolwiek ze składników preparatu należy zachować ostrożność lub unikać podawania leku.

Ponadto u zwierząt z ciężkimi schorzeniami wątroby, układu pokarmowego lub metabolicznymi podawanie jakiegokolwiek suplementu powinno odbywać się wyłącznie zgodnie z zaleceniem lekarza weterynarii, zwłaszcza gdy pacjent jest już objęty kompleksową terapią.

Ważną kwestią jest fakt, że Oncovet Stangest jest przeznaczony wyłącznie do użytku weterynaryjnego. Produkt należy podawać zgodnie z instrukcjami na etykiecie, bez empirycznego dostosowywania dawki. 

W przypadku proszku Oncovet II zaleca się stosowanie go w połączeniu z preparatem Oncovet I w ramach uzupełniającej strategii wsparcia odżywczego i przeciwutleniającego.

Produkt może czasami powodować nietolerancję pokarmową, przejściowe zmiany apetytu lub odmowę przyjmowania pokarmu, zwłaszcza u wrażliwych zwierząt.

W przypadku wystąpienia poważnych reakcji lub nietypowych objawów, takich jak powtarzające się wymioty, biegunka, znaczna letarg lub gwałtowne pogorszenie ogólnego stanu zdrowia, właściciel powinien poinformować lekarza weterynarii. 

Ponieważ preparat Oncovet jest często przeznaczony dla zwierząt już poddanych leczeniu onkologicznemu, przeciwzapalnemu, antybiotykowemu lub przeciwbólowemu, zaleca się omówienie jego podawania z lekarzem weterynarii prowadzącym. 

Niektóre składniki przeciwutleniające lub chroniące wątrobę mogą być korzystne w kontekście kompleksowej terapii, jednak ich włączenie do leczenia powinno być racjonalne.

Nadmierne spożycie suplementu może zaburzyć równowagę trawienną lub utrudnić monitorowanie stanu klinicznego pacjenta.

W przypadku przypadkowego przedawkowania zaleca się natychmiastowy kontakt z lekarzem weterynarii. Oceni on sytuację kliniczną, ilość spożytego preparatu oraz ogólny stan zwierzęcia, aby zdecydować o konieczności obserwacji lub leczenia objawowego.

Oncovet należy przechowywać zgodnie z zaleceniami producenta, w bezpiecznym miejscu, niedostępnym dla dzieci. Przechowywanie powinno odbywać się w miejscu chronionym przed wilgocią i bezpośrednim nasłonecznieniem, w temperaturze do 25°C. Przestrzeganie tych warunków jest ważne dla zachowania stabilności składników aktywnych i jakości produktu.

• PubMed, Wpływ suplementacji sylibiną na strawność składników odżywczych, parametry hematologiczne, wskaźniki czynności wątroby i stężenie mi-RNA specyficznego dla wątroby u psów
• MDPI, Kurkuma i kurkumina — właściwości prozdrowotne u ludzi i psów
• MDPI, Korzystny wpływ nutraceutyków, zwłaszcza polifenoli, na zdrowie psów
• PubMed, Witaminy, minerały i fitoskładniki jako modulatory funkcji odpornościowej psów: przegląd literatury specjalistycznej