Ibuprofen

Ibuprofen komt voor in de vorm van tabletten, capsules, suspensies, druppels en ook in injecteerbare vorm onder verschillende handelsnamen, waarvan Brufen, Larofen, Paduden Rapid (ibuprofen lysaat) de populairste zijn.

Het is ook verkrijgbaar in vaste combinaties, zoals de ontstekingsremmer Paduden Duo (combinatie van ibuporfen en paracetamol) of Brufen plus (combinatie van codeïne) en Larofen plus (combinatie van psuedefedrinehydrochloride) om de werking te versterken.

Ibuprofen is geïndiceerd voor milde tot matige pijn, inclusief reumatologische pijn. Ibuprofen is ook geïndiceerd voor het verlichten van koorts.

Ibuprofen verkoudheid en griep bevat naast ibuprofen ook pseudoefedrine hydrochloride. Handelsnamen van medicijnen die de ontstekingsremmer ibuprofen verkoudheid en griep bevatten zijn Larofen plus en Paduden verkoudheid en griep.

Pseudoefedrinehydrochloride is een sympathomimeticum dat verantwoordelijk is voor vaatvernauwing van het neusslijmvlies, wat leidt tot verlichting van verstopte neus en rhinorroe. Door zijn ontstekingsremmende werking verlicht ibuprofen verkoudheid en griep specifieke symptomen (hoofdpijn, keelpijn, spier- en gewrichtspijn).

Brufen verkoudheid (brufen plus) is een vaste combinatie van ibuprofen en codeïne en kan helpen bij griep als het gepaard gaat met een droge, niet-productieve hoest.

De maximale dagelijkse dosis is 1200 mg ibuprofen verkoudheid en griep, die kan worden gegeven in 3-4 doses, afhankelijk van de intensiteit van de symptomen.

Ibuprofen verkoudheid en griep is niet geïndiceerd bij kinderen jonger dan 12 jaar.

Tijdens de menstruatie komen er in de baarmoeder ontstekingsbevorderende stoffen vrij, prostaglandinen genaamd, die leiden tot samentrekking van de baarmoeder en het ontstaan van dysmenorroe (menstruatiepijn). Ibuprofen tegen menstruatiepijn werkt direct in op de baarmoeder en remt de afscheiding van deze prostaglandinen, waardoor de baarmoedertonus en -druk afnemen en de pijnklachten verdwijnen. We mogen echter niet vergeten dat ibuprofen een symptomatisch geneesmiddel is. Als de dysmenorroe ernstig is, lang aanhoudt (zowel tijdens de menstruatie als voor/na de menstruatie), na verloop van tijd verergert of gepaard gaat met vaginale afscheiding of afscheiding, wordt een gynaecologisch consult aanbevolen.

Ibuprofen lysaat heeft hetzelfde werkingsmechanisme en dus dezelfde effecten als de klassieke versie. Het verschil is dat ibuprofen lysaat sneller wordt opgenomen (vandaar de handelsnaam Paduden Rapid).

Ibuprofen voor menstruatiepijn kan 3-4 keer per dag worden gegeven in een dosis van 200 of 400 mg (afhankelijk van de ernst van de pijn). Het wordt aanbevolen om een interval van 4 tot 6 uur in te lassen voordat je een nieuwe dosis neemt. Studies hebben aangetoond dat doses hoger dan 400 mg (per eenmalige toediening) geen extra pijnstillend effect hebben.

De typische dosis Ibuprofen bij reumatische aandoeningen is 400 mg 3 keer per dag of 600 mg 2 keer per dag. Soms kan de effectieve onderhoudsdosis 1200 mg/dag zijn. In acute of ernstige gevallen kan de maximale dosis worden verhoogd tot 2400 mg/dag, verdeeld over meerdere doses.

Bij spieraandoeningen is de dosis 200 mg met tussenpozen van 4-6 uur, en de dosis van 1200 mg/dag mag niet worden overschreden.

Ibuprofen werkt ontstekingsremmend en pijnstillend, dus je kunt ibuprofen gebruiken tegen hoofdpijn.

De hele therapeutische klasse van NSAID's, en dus alle ibuprofen-bevattende geneesmiddelen, moeten met voorzichtigheid worden gebruikt bij patiënten met een voorgeschiedenis van gastro-intestinale bloedingen of actieve maagzweren. Er zijn ook contra-indicaties beschreven voor ibuprofen bij patiënten met lever- of nierfunctiestoornissen, zonder advies van de behandelend arts, omdat ibuprofen in deze organen wordt gemetaboliseerd en uitgescheiden. Contra-indicaties gerelateerd aan de therapeutische klasse en geschiedenis van allergie of overgevoeligheid (voor andere NSAID's of aspirine) zijn gespecificeerd voor ibuprofen. Het is ook niet geschikt voor kinderen jonger dan 12 jaar.

Bijwerkingen zijn dosisgerelateerd, wat betekent dat over het algemeen bij aanbevolen therapeutische doses geen bijwerkingen optreden bij ibuprofen. De meest voorkomende klachten zijn dyspeptisch (misselijkheid, braken, buikpijn, diarree, verstopping).

Er zijn zeldzame bijwerkingen met verhoogde bloeddruk gemeld voor ibuprofen. Studies tonen aan dat er een hoger risico is op een verhoogde bloeddruk tijdens de behandeling met ibuprofen bij patiënten met artritis.

Hepatobiliaire bijwerkingen zijn gemeld voor het ontstekingsremmende medicijn Ibuprofen, in volgorde van frequentie als volgt:

Ongewoon: hepatitis, geelzucht, verminderde leverfunctie

Zeldzaam: verhoogde serumtransaminasen (TGO, TGP) en alkalische fosfatase (ALP)

Zelden: leverfalen en acute hepatitis.

Het optreden van bijwerkingen is over het algemeen gerelateerd aan de periode van toediening en de dosering. Daarom wordt aanbevolen ibuprofen gedurende een beperkte periode in de laagste effectieve dosis toe te dienen.

Bij bepaalde aandoeningen (bijv. reumatische aandoeningen) zijn NSAID's de eerste behandelingslijn, daarom kan je arts ibuprofen voor een langere periode voorschrijven. Langdurig gebruik van NSAID's kan echter leiden tot een toename van bijwerkingen, vooral in de gastro-intestinale sfeer, met de ontwikkeling van bloedingen en acuut nierfalen.

Epidemiologische studies tonen aan dat het innemen van Ibuprofen tijdens de zwangerschap leidt tot een verhoogd risico op miskramen, ontwikkeling van foetale hartafwijkingen en gastroschisis. Het risico op deze complicaties met Ibuprofen in de zwangerschap neemt toe met toenemende dosis en duur van de behandeling. In het derde trimester van de zwangerschap kan het gebruik van Ibuprofen leiden tot een langere bloedingstijd (met een anti-aggregerende werking, zelfs bij lage doses) en een verlengde bevalling doordat het de samentrekkingen van de baarmoeder remt.

Het verdient de voorkeur om het gebruik van Ibuprofen tijdens de zwangerschap te vermijden.

Uit onderzoek is gebleken dat een (zeer kleine) concentratie ibuprofen in de moedermelk terechtkomt, dus een kleine dosis Ibuprofen tijdens het geven van borstvoeding gedurende een korte periode kan veilig zijn. Als je gedurende een langere periode Ibuprofen moet innemen terwijl je borstvoeding geeft, wordt aanbevolen om tijdens de behandelingsperiode te stoppen met het geven van borstvoeding.

Toediening van ibuprofen en alcohol, vooral bij chronisch gebruik, kan leiden tot een verhoogde frequentie van bijwerkingen. Ook is de consumptie van alcohol en ibuprofen bijzonder gevoelig voor gastro-intestinale bijwerkingen (waaronder bloedingen) omdat beide stoffen maagirriterend zijn.

Ibuprofen en digoxine: Het wordt aanbevolen om de digoxine bloedconcentratie te controleren tijdens de behandeling met ibuprofen;

Ibuprofen en antistollingsmedicatie:Tijdens behandeling met warfarine of heparine in combinatie met NSAID's neemt het antistollingspotentieel van deze stoffen toe, daarom wordt aanbevolen de bloedingstijd te bewaken;

Ibuprofen en bloedplaatjesremmers/coricotherapie/ SSRI/ginkgo biloba: Toediening van ibuprofen gelijktijdig met deze stoffen verhoogt het risico op gastro-intestinale bloedingen;

Ibuprofen en antihypertensiva (ACE-remmers, sartanen, diuretica):Deze typen antihypertensiva kunnen de nefrotoxiciteit voor NSAID's verhogen, daarom moet ibuprofen met voorzichtigheid worden gebruikt bij oudere patiënten of patiënten met een vergevorderde nierfunctiestoornis.

Ibuprofen en sulfonylureum: Diabetespatiënten die sulfonylureum (Amaryl, Glibenclamide) gebruiken, moeten hun bloedglucose tijdens de behandeling met NSAID's in de gaten houden, omdat ze het hypoglykemische effect kunnen versterken.

Het wordt over het algemeen afgeraden om twee verschillende NSAID's te combineren, omdat het werkingsmechanisme vergelijkbaar is en het risico op bijwerkingen toeneemt. Het combineren van paracetamol en ibuprofen is echter wel toegestaan, omdat paracetamol deel uitmaakt van een andere therapeutische klasse met een ander werkingsmechanisme en het combineren van de twee stoffen (ibuprofen met paracetamol) een synergetisch analgetisch en koortswerend effect heeft. De twee werkzame stoffen (paracetamol met ibuprofen) zitten in één enkele pil Paduden Duo.

De keuze tussen paracetamol en ibuprofen hangt af van je doelen en voorkeur. Ibuprofen is een niet-steroïde ontstekingsremmer, paracetamol werkt niet ontstekingsremmend, maar heeft een pijnstillend effect (vermindert de pijnsensatie). Paracetamol heeft daarentegen minder interacties met geneesmiddelen dan ibuprofen.

Bij de keuze tussen ibuprofen en paracetamol moet je rekening houden met de bijbehorende pathologie. Als je nierfalen hebt, een hartaandoening (ernstig hartfalen of Ischaemische coronaire hartziekte) of een voorgeschiedenis van maag-darmbloedingen, kies dan voor paracetamol. Als je hepatocellulaire insufficiëntie hebt en moet kiezen tussen ibuprofen en paracetamol, kies dan voor ibuprofen, maar gebruik het met voorzichtigheid op advies van je arts.

Ibuprofen is de werkzame stof achter nurofen en brufen (handelsnamen). Farmacologisch gezien is nurofen, ibuprofen of brufen niet hetzelfde.

Als je ibuprofen wilt vervangen, kun je kiezen voor een ander molecuul uit dezelfde therapeutische klasse van niet-steroïde ontstekingsremmers. Een vervanging voor ibuprofen zou dus ketonal, diclofenac of naproxen kunnen zijn. Als je een analgetische (pijnstillende) werking wilt, kun je ibuprofen of nurofen gebruiken.

Het risico van overdosering van Ibuprofen treedt op bij doses van meer dan 80-100 mg/kgc (aantal kilo's). In de meeste gevallen hebben patiënten die een verhoogde hoeveelheid Ibuprofen hebben ingenomen, alleen misselijkheid, braken, diarree (soms vergezeld van kleine bloedkruimels) ervaren. Hoofdpijn, duizeligheid, oorsuizen, maag-darmbloedingen zijn ook gemeld.

Dosering van meer dan 200 mg/kg brengt een risico op ernstige symptomen met zich mee, zoals acuut nierfalen, metabole acidose, leverschade, hypotensie en ademhalingsdepressie.

Er zijn echter grote individuele verschillen. Als je te veel Ibuprofen hebt ingenomen, ga dan naar de meest geschikte eerste hulp, omdat je mogelijk hart- en ademhalingsondersteuning nodig hebt.